Terwijl ik vanmorgen aan het werk was, verwonderde ik me over het feit dat mijn RSS lezer (waarin ik nieuwsfeeds van diverse kranten lees) niet ophield met nieuwe berichten ophalen. Dus keek ik eens wat er nu weer was. Het Vaticaan is weer in het nieuws. De seculiere media hebben een verhaal opgepikt van een groep Duitse vrijzinnige katholieken, die beweren dat hun petitie niet in ontvangst is genomen. Daar zijn ze nu boos over. Wat is er nou eigenlijk aan de hand?
De katholieke kerk kent verschillende stromingen, van extreem vrijzinnig tot extreem conservatief. Rome (het Vaticaan) vaart meestal een koers rechtdoor, ze hellen niet naar links en ze hellen niet naar rechts. Het Vaticaan wil niet één groep bevooroordelen tegenover een andere, wat ze willen is de leer bewaren zoals hij is, zonder extremen.
Een voorbeeld van een hele conservatieve, traditionalistische stroming is de Broederschap van St. Pius X. Eigenlijk staan zij buiten de kerk omdat ze het gezag van paus en bepaalde uitspraken van Vaticanum II (Concilie in de jaren zestig) niet erkennen. Afgelopen jaar werd de excommunicatie van vier bisschoppen van dat clubje opgeheven, als teken van goede wil. Alle betrokkenen zijn nog steeds gesuspendeerd, wat wil zeggen dat hoewel ze priester en zelfs bisschop zijn, ze die functies niet mogen uitoefenen in de Kerk. Dat is wat er werkelijk gebeurde, alleen zagen veel vrijzinnigen dit als een serieuze bedreiging, mede doordat de (seculiere) media dit buiten alle proporties hebben opgeblazen en dit groter maakten dan het in werkelijkheid is.
Een groep (vooral Duitse) vrijzinnige katholieken is het hiermee niet eens en hebben het idee dat het Vaticaan nu onder invloed van allerlei enge traditionalistische/conservatieve elementen staat, omdat de regels die er altijd al waren, onder Paus Benedictus XVI strenger gehandhaafd worden en er vanuit het Vaticaan meer druk is om het geloof zo te prediken zoals we het al tweeduizend jaar belijden, zonder allerlei experimenten met de Mis die niet goedgekeurd zijn en zonder persoonlijke/particuliere interpretaties van die leer die niet in lijn staan met de belijdenis. Veel katholieken juichen dit toe omdat ze, in gemeenschappelijk verband, nu het katholieke geloof kunnen delen zoals dat overal ter wereld al tweeduizend jaar beleden wordt, zonder dat ze gedwongen worden om in hun parochies mee te doen aan activiteiten van mensen met een vrijzinnige of traditionalistische agenda.
Het is niet moeilijk om je voor te stellen dat de groepen die actief zijn om het katholicisme te verkondigen op hun favoriete manier, nu zien dat er een stok in hun wiel gestoken wordt. De ene groep, de vrijzinnigen, wil eigenlijk een kerk die meer lijkt op de protestantse kerk: veel inbreng vanuit de parochie, lokaal gezag, weinig regels van Rome. En ze zien de veranderingen van Vaticanum II als een mooie gelegenheid om dat door te drukken. De andere groep, de traditionalisten, ziet Vaticanum II als bron van alle ellende en leggen de nadruk op alles van vóór Vaticanum II. Ze dragen de Mis op in de oude vorm (Tridentijnse Mis) en proberen de kerk zoals die toen was in stand te houden (bijvoorbeeld door alles in het Latijn te doen). Sommigen gaan zover dat ze Vaticanum II niet erkennen (de Pius Broederschap), waardoor ze feitelijk in schisma zijn met de Kerk. Anderen erkennen Vaticanum II en het gezag van de Paus wel, maar hebben gevraagd of zij in parochies als religieuze orde de oude vorm mogen blijven gebruiken. Het Vaticaan heeft daarvoor toestemming gegeven, de meesten vallen onder de Petrus Broederschap, die wel ‘in communio’ met Rome is. Met andere woorden deze spanning bestaat al enige tijd, (zeg maar sinds 1962 ongeveer) en wat Paus Benedictus doet is zoveel mogelijk de boel bijeen houden.
Niet iedereen waardeert deze inspanningen, bijvoorbeeld de mensen van “Petitie Vaticanum II” niet. Als je hun petitie leest, terwijl je zelf vrij goed op de hoogte bent van wat er tijdens het Tweede Vaticaanse Concilie is besloten en waarom, dan valt als eerste het totale gebrek aan kennis hierover op. Mensen schijnen te denken dat sinds het aannemen van Vaticanum II alles maar mag, en dat we nu een soort van semi-Protestants kerkmodel hebben. Maar er is niets in de conciliedocumenten wat daarop wijst. Mij lijkt het meer een soort van ‘wishful thinking’ vanuit de vrijzinnige hoek. Men leeft nu al decennia in de veronderstelling dat na 1962 de Katholieke Kerk eindelijk vrijzinnig gaat worden. En als die zeepbel uiteen spat, kan ik me de teleurstelling levensgroot voorstellen.
Wat ik ze kwalijk neem is dat ze erg egocentrisch bezig zijn. Ze zijn alleen maar geïnteresseerd in wat ZIJ denken, en in wat ZIJ willen en in hoe ZIJ het Tweede Vaticaanse Concilie uitleggen. Het lijkt erop dat ze totaal niet geïnteresseerd zijn in wat de concilievaders (Benedictus XVI en Johannes Paulus II waren beide bij het Concilie aanwezig) vinden of in wat andere mensen binnen de Katholieke Kerk vinden. Om nog maar te zwijgen van wat God eigenlijk van ons wil. Het gaat alleen maar om hen en om hun voorkeuren: De kerk wordt gereduceerd tot een soort gezelligheidsvereniging.
Er lijkt geen seconde nagedacht te zijn over het grotere geheel, het gaat alleen maar over wat zij willen. En om de een of andere vage reden denken ze dat het ondertekenen van een petitie helpt. Dat is een ander fundamenteel gebrek aan kennis: de Kerk is geen democratie. De Kerk is nog nooit democratisch geweest in dat opzicht en zal het ook nooit worden. Juist doordat de Kerk niet egocentrisch is georganiseerd. Het is Christus die de Kerk leidt, door de Heilige Geest. Beslissingen worden genomen in gebed en na rijp beraad, en niet door handopsteken.
De Kerk is onze Moeder. De reden waarom ik boos word op dit soort mensen is vanwege het totale gebrek aan respect voor de Moeder. Het is alsof ze denken dat het doodnormaal is om je moeder een pak ransel te geven wanneer ze iets doet wat jou als kind niet zint. Wanneer je denkt dat dit normaal is, dan zegt dat meer over jou dan over je moeder.
Ikzelf heb geen geweldige relatie met mijn ouders. Maar mijn moeder zwartmaken en publiekelijk aan de schandpaal nagelen is iets wat ik nooit zou doen, hoezeer ik en mijn moeder soms van mening verschillen.
Ik hoop en bid dat de mensen die zo bezig zijn, ooit inzien dat ze alleen maar bezig zijn met egotripperij en leren meer nederig van aard te worden. Zei Onze Lieve Heer dat ook niet? “Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen het land bezitten.” (Mt. 5,5).
Het gedrag van deze mensen doet me pijn, hoewel ik weet dat aan de grondslag ervan onwetendheid ligt. Maar wat me dan weer pijn doet is dat deze mensen vervolgens vertikken om zich op de hoogte te stellen van de feiten en de beweegredenen van beslissingen die het Vaticaan neemt, omdat ze zichzelf en hun eigen ideeën belangrijker vinden dan de gemeenschap waarbinnen ze leven. Dat is schrijnend.
Popularity: 2%
Related posts: