Vandaag is het de feestdag van de heilige priester Karel van Sint Andries, beter bekend als Karel Houben. In Nederland is hij (nog) niet zo bekend, maar dat is wel anders in Ierland, waar er veel devotie voor zijn nalatenschap is. Misschien komt dat ook wel doordat hij nadat hij in 1850 to priester gewijd was, hij al in 1852 in opdracht van de Passionisten naar Engeland vertrok, en in 1857 naar Ierland. Hoewel hij dus Nederlander was, heeft hij nooit in Nederland gewerkt.
Hij werd als Karel Houben geboren op 11 december 1821 in Munstergeleen, Limburg. Hij trad in bij de Passionisten in België, waar hij dus in 1850 gewijd werd. Daarna werd hij heel bekend in Ierland, waar men hem al bij leven ‘de heilige van Mount Argus’ noemde. Ik weet niet waarom deze heilige een speciaal plekje heeft in mijn hart. Ik ben niet echt Nederlands, maar dat zal hij ook niet zo geweest zijn, als hij uit Zuid-Limburg komt. Misschien is het de connectie met de Passionisten, mijn patroonheilige, de heilige Gemma Galgani, voelde zich ook sterk aangetrokken tot die spiritualiteit.
De heilige Karel stond niet bekend als een groot prediker, integendeel. Het feit dat Engels (en later Iers) niet zijn moedertaal was, zal daar vast ook niet bij geholpen hebben. Maar dat zie je wel vaker: als mensen verbaal niet sterk zijn, dan moeten ze hun passie op een andere manier verkondigen. Geen woorden, maar daden. Of, zoals de heilige Franciscus van Assisi ooit zei: “Verkondig het evangelie, desnoods met woorden.” Misschien is dat wel wat mij zo aanspreekt. Zelf sta ik verbaal gesproken best mijn mannetje, in meer dan één taal, maar ik denk toch dat het vóórleven van wat je zelf doet leven meer zegt dan duizend woorden.
De heilige Karel staat bekend om al de harten die hij wist te raken. Hij stond altijd voor zijn mensen klaar. Om de mensen die leden, ziek waren of zo in de puten zaten dat ze geen uitweg meer zagen te bemoedigen. We hebben het hier over het Ierland van 1850, en daar was ontzettend veel ellende. Hij schijnt een geweldige biechtvader geweest te zijn en er wordt over hem verteld dat hij de gave van het gebed had: hij bad voor de zieken en veel mensen claimden door zijn gebed genezen te zijn. Logisch dat men dat bleef doen ook na zijn dood op 5 januari 1893. Hij was zo’n inspiratie voor al die mensen om hem heen, dat ze ervan overtuigd waren dat hij al in de hemel was en daar doorging met voor hen te bidden.
Wat mij ontzettend raakt in wat je over hem leest is niet zozeer het feit dat hij, nu hij heilig verklaard is, in de hemel voor mij bidt, maar veel meer nog de inspiratie die zijn leven mij vandaag geeft om ook een deugdzaam leven te lijden. Er zijn ook nu zoveel mensen die zich ellendig voelen, ziek zijn, dakloos zijn, geen uitweg meer zien. Vaak breekt het mijn hart om mensen zo ongelukkig te zien, en dan wou ik dat ik misschien wat meer op de heilige Karel leek, en hen écht kon troosten en bemoedigen zoals hij dat kon. Het is mooi dat ik welbespraakt ben en dingen goed kan uitleggen, maar wat iemand in nood vaak beter kan gebruiken is een hart onder de riem, een knuffel. Wat ik dan ook aan de heilige Karel vraag is niet om genezen te worden van een ziekte, maar of hij voor mij wil bidden dat ik ook mijn hart open voor allen om mij heen en compassie leer te tonen en er kan zijn voor mensen die het nodig hebben. Dat ik kleiner kan worden, opdat de Heer groter kan worden in mijn leven.
Link:
- Levensbeschrijving van de heilige Karel van Sint Andries (website van het Vaticaan).
Popularity: 12%
Related posts: